Zachtheid als kracht

Trouw blijven aan jezelf

zonder de verbinding te verliezen

Als kind hebben we vaak geleerd om lief en beleefd te zijn, rekening te houden met anderen en de harmonie te bewaren. We voelen feilloos aan wat anderen nodig hebben, proberen niemand teleur te stellen en passen ons aan wanneer dat nodig lijkt. We zeggen ja, terwijl we vanbinnen nee voelen. Ook als volwassene dragen we soms nog de façade van het brave kind dat we ooit geacht werden te zijn.

Op 6 december komt de Sint voor de brave kindjes: voor wie luistert, zijn best doet, niet stout is en zwijgt wanneer dat verwacht wordt. Naarmate we ouder worden kan langzaam de overtuiging ontstaan dat je pas goed genoeg bent als je rekening houdt met iedereen. Dat je lief moet zijn, begrip moet tonen en vooral niet te veel ruimte mag innemen. Je slikt je ongenoegen, behoeften, wensen en boosheid in, in de hoop geliefd te blijven.

Stel jezelf eens de vraag:

• Kan je je eigen ruimte innemen zonder erin door te schieten of je net af te sluiten?

• Kan je voor jezelf kiezen zonder de verbinding met de ander te verliezen?

• Kan je begrip hebben voor de ander én tegelijk erkennen dat iets voor jou niet goed voelt?

• Kan je het toelaten om eens ‘de lastige’ te zijn?

• Kan je jezelf op de eerste plaats zetten zonder het gevoel te hebben dat de ander daardoor op de laatste plaats komt?

Langzaamaan begint er onderhuids iets te sluimeren. Een vuurtje wordt aangewakkerd. Vanbinnen voelen we ons gekwetst, niet gezien of boos. Toch slikken we die boosheid in, omdat we niemand willen kwetsen. Ergens onderweg verliezen we het contact met onze eigen behoeften. We blijven ja zeggen terwijl we nee bedoelen, in de hoop dat iedereen zich goed voelt en uit angst om afgewezen te worden.

Maar ook je boosheid mag er zijn. Ze hoeft niet destructief te zijn, maar kan je juist uitnodigen om stil te staan bij wat je raakt, wat voor jou belangrijk is en waar je een grens nodig hebt. Boosheid kan je iets vertellen over wat niet langer goed voelt. Zonder explosief te reageren kan ze je helpen om opnieuw contact te maken met jezelf en duidelijker aan te geven wat je nodig hebt.

Grenzen stellen is noch egoïstisch, noch een afwijzing van de ander, maar een manier om helderheid te scheppen. Ze geven aan waar jij eindigt en de ander begint, en maken duidelijk wat voor jou wel en niet goed voelt. Dat schept ruimte voor wederzijds respect en een oprechte connectie.

Zachtheid is een mooie kracht maar betekent niet dat je alles moet verdragen of jezelf voortdurend op de tweede plaats moet zetten. Juist door op een zachte én duidelijke manier je grenzen aan te geven, toon je kracht. Je hoeft niet in starre boosheid te verharden om je stem te laten horen en stevig te staan.

Want echte zachtheid betekent niet dat je jezelf verliest in de ander, maar dat je de kracht in jezelf (h)erkent.

Wil je weer in contact komen met jezelf, is Thuiskomen in jezelf wel iets voor jou!